Dekarboksylaza uroporfiryrenowa: mutacja miejsca splicingowego powoduje delecję eksonu 6 w wielu rodzinach z porfirią cutanea tarda.

Dekarboksylaza uroporfirynogenu (URO-D) jest cytosolowym enzymem hemoselektywnym, który przekształca uroporfirynogen w koproporfirynogen. Defekty w locus dekarboksylazy uroporfirynogenu powodują ludzką chorobę genetyczną, rodzinną porfirię, cutanea tarda. Mutacja miejsca splicingu została znaleziona w rodowodzie z rodzinną porfirią cutanea tarda, która powoduje usunięcie ekson 6 z mRNA. Połączenia intron / ekson po obu stronach eksonu 6 znajdują się pomiędzy kodonami, tak więc powstałe białko jest krótsze niż normalne białko, brakuje tylko aminokwasów kodowanych przez ekson 6. Skrócone białko nie ma aktywności kata...

Pomiar szybkości filtracji nefronu i bezwzględnej reabsorpcji w kanaliku proksymalnym nerki królika.

Przeprowadzono badania mikropunktury u królika w celu określenia szybkości filtracji nefronu i bezwzględnej reabsorpcji płynu w kanaliku proksymalnym w celu porównania tej ostatniej wartości z danymi uzyskanymi za pomocą techniki mikroperfuzji in vitro. Badano białe króliki nowozelandzkie o wadze 2-2,8 kg. Szybkość filtracji Nephron wynosiła 21 nl / min (n równe 48), a całkowita reabsorpcja wzdłuż długości dostępnej części proksymalnego kanalików zwojowych wynosiła 10,3 nl / min. Skorygowanie tej wartości dla długości rurki powoduje reabsorpcję płynu o wartości około 1,9 nl / mm na minutę. Z uwagi na znaczną r...

Modyfikacja przez Beta-adrenergiczną blokadę odpowiedzi krążeniowych na ostrą niedotlenienie u człowieka

U 17 zdrowych mężczyzn, blokada beta-adrenergiczna znacząco zmniejszyła tachykardię i zwiększenie pojemności minutowej serca związane z inhalacją 7,5% tlenu przez 7 do 10 minut. Niedotlenienie nie zwiększyło stężenia adrenaliny lub noradrenaliny w osoczu u sześciu pacjentów. Ponadto, blokada receptorów alfa i beta w przedramieniu nie wpłynęła na rozszerzenie naczyń krwionośnych w przedramieniu wywołane niedotlenieniem, dostarczając dowodów farmakologicznych, że niedotlenienie stosowanego stopnia i czasu trwania nie wiązało się ze wzrostem stężenia krążących katecholamin u człowieka. Część wzrostu rzutu ser...

Zastosowanie mieszaniny hel-tlen podczas maksymalnego przepływu wydechowego w celu wykazania niedrożności w małych drogach oddechowych u palaczy

Mierzyliśmy reakcję na oddychanie mieszaniną 80% helu i 20% tlenu (He) podczas maksymalnego manewru przepływu wydechowego (MEFV) u 66 niepalących i 48 palaczy w wieku 17-67 lat. Wszyscy badani mieli (wymuszoną objętość wydechową 1 s / wymuszoną pojemność życiową [FEV1.0 / FVC]) × 100 więcej niż 70%. Podczas gdy natężenie przepływu palaczy mieściło się w zakresie ? 2 SD dla osób niepalących przy 50% VC (Vpax50), obie grupy wykazały zmniejszenie przepływu wraz z wiekiem (niepalący: r = -0,34, P <0,01, palacze r = -0,52, P <0,001). Osoby niepalące nie wykazywały istotnej redukcji wraz z wiekiem w odpowiedzi n...

Najnowsze zdjęcia w galerii e-gastrolog:

Regulacja aktywności enzymu glikolitycznego podczas przewlekłego niedotlenienia poprzez zmiany zawartości enzymu ograniczającego szybkość. Zastosowanie przeciwciał monoklonalnych do ilościowego oznaczania zmian zawartości kinazy pirogronianowej.

Monoklonalne przeciwciała przygotowano wobec kinazy pirogronianowej (PyKi, ATP: fosfotransferaza pirogronianowa, EC 2.7.1.40) i stosowano do ilościowego oznaczania zawartości PyKi w komórkach płuc L2 i fibroblastach WI-38 hodowanych w warunkach niedotlenienia i normotoksyczności. Po 96 h hodowli hipoksycznej aktywność PyKi była znacznie zwiększona w obu typach komórek (L2: normoksia [Po2 = 142 torr], 0,11 +/- 0,01 [SD], niedotlenienie [Po2 = 14 torr], 0,25 +/- 0,04 U / mikrogram DNA, P <0,01). Zawartość PyKi wzrosła proporcjonalnie w obu liniach komórkowych (L2: normoksia, 0,44 +/- 0,13, niedotlenienie, 0,94 +/- 0,13 mikrogr...

Interakcja mysich progenitorów granulocytów i makrofagów z towarzyszącym podścieliskiem obejmuje mechanizm rozpoznawania ze specyficznymi cechami galaktozylu i mannozylu.

Aby zbadać molekularne podstawy "bazowania" progenitorów granulocytów i makrofagów (CFU-C), zsyntetyzowaliśmy sondy przez kowalencyjne łączenie cukrów z bydlęcą albuminą surowicy. Długotrwałe hodowle szpiku zostały ustalone w obecności i przy braku tych sond. W obecności sond galaktozylowych i mannozylowych, całkowita produkcja komórek i CFU-C w supernatantu oraz przylegającej warstwie zostały zatrzymane, a bruk (reprezentujący CFU-C związany z podścieliskiem) zniknął. Sonda Fucosyl i dyfuzyjne cukry nie miały wpływu na te parametry. Badania te sugerowały, że lektyny membranowe ze specyficznością dla g...

Spontaniczne wytwarzanie transformującego czynnika wzrostu-beta 2 przez pierwotne hodowle komórek nabłonka oskrzeli. Wpływ na zachowanie komórek in vitro.

Zdolność komórek nabłonkowych dróg oddechowych do wytwarzania transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-beta) może być ważnym mechanizmem kontroli wzrostu, różnicowania i naprawy nabłonka dróg oddechowych. Aby określić, czy komórki nabłonkowe dróg oddechowych są zdolne do wytwarzania TGF-beta, zbadaliśmy pierwotne hodowle bydlęcych komórek nabłonka oskrzeli. Przy użyciu testu biologicznego aktywność TGF-beta wykryto łatwo w pożywce kondycjonowanej przez bydlęce komórki nabłonka oskrzeli. Neutralizujące surowice odpornościowe na TGF-beta 1 i TGF-beta 2 zastosowano do wykazania, że większość aktywności do...

Wykorzystanie nadtlenku wodoru w leukocytach z niedoborem mieloperoksydazy: możliwy mikrobiologiczny mechanizm kontrolny

Wywołane fagocytozą mrówczan i oksydacja glukozy C-1 przez leukocyty polimorfojądrowe pacjenta z dziedzicznym niedoborem mieloperoksydazy były znacznie większe niż normalnie. Dodanie katalazy do zawiesiny leukocytów było wymagane dla optymalnego utleniania mrówczanu. Azydek i cyjanek zwiększają utlenianie C-1 glukozy przez normalne leukocyty, ale mają niewielki lub żaden wpływ na leukocyty z niedoborem mieloperoksydazy, co sugeruje, że te środki normalnie stymulują utlenianie C-1 glukozy, częściowo, przez hamowanie mieloperoksydazy. Sugeruje się, że hamowanie lub nieobecność mieloperoksydazy powoduje zwiększone wykorz...

Wielokrotne zaburzenia odwodornienia acylo-koenzymu A, kwasowość glutarowa typu II i kwasowość etylomalonowo-adypinowa. Mitochondrialne utlenianie kwasów tłuszczowych, dehydrogenaza acylo-koenzymu A i aktywność flawoprotein przenoszących elektrony w

Wiele zaburzeń dehydrogenacji acylo-koenzymu A (CoA) (MAD) obejmuje ciężkie (S) i łagodne (M) warianty, kwasowość glutarową typu II (MAD: S) i kwasowość etylomalonowo-adypinową (MAD: M). Nienaruszony MAD: M mitochondria utleniał [1-14C] oktanian, [1-14C] palmityl-CoA i [1,5-14C] glutaran na poziomie 20-46% poziomów kontrolnych; MAD: S mitochondria utlenia te trzy substraty na poziomie 0,4-18% poziomów kontrolnych. W MAD: M mitochondria, aktywność dehydrogenazy acylo-CoA (ADH) była podobna do aktywności kontrolnej, podczas gdy aktywność MAD: S ADH wahała się od 38% do 73% kontroli. Przeniesienie aktywności flawoproteinowe...

Nadekspresja ludzkich receptorów lipoprotein o niskiej gęstości prowadzi do przyspieszonego katabolizmu Lp (a) lipoproteiny u myszy transgenicznych.

Lp (a) oczyszczona lipoproteina z ludzkiego osocza związanego z wysokim powinowactwem do wyizolowanych receptorów bydlęcego LDL na blotach nitrocelulozowych i w teście w fazie stałej. Lp (a) konkurowało również z 125I-LDL o wiązanie z ludzkimi receptorami LDL w nietkniętych fibroblastach. Wiązanie doprowadziło do wychwytu komórkowego Lp (a) z późniejszą stymulacją estryfikacji cholesterolu. Po dożylnym wstrzyknięciu ludzkie Lp (a) powoli usunięto z osocza normalnych myszy. Klirens był znacznie przyspieszony u myszy transgenicznych, które wyrażały duże ilości receptorów LDL. Wnioskujemy, że kowalencyjne przyłączen...

Leczenie nowozelandzkiej choroby myszy za pomocą ograniczonej liczby przeciwciał antyidiotypowych skoniugowanych z neocarzinostatyną.

-81 i idiotypy NE-1 (Id) ludzkich nephritogennych przeciwciał anty-DNA są międzygatunkami Id wyrażonymi również w myszach NZB / W F1. Próbowaliśmy manipulować syntezą spontanicznie występującego przeciwciała anty-DNA, stosując monoklonalne przeciwciała anty-Id (D1E2 i 1F5) skoniugowane z czynnikiem cytotoksycznym, neocarzinostatin (NCS). Podawanie in vivo przeciwciał anty-Id sprzężonych z NCS spowodowało polepszenie wskaźnika przeżycia samic myszy NZB / W F1. Powodowało to także opóźnienie rozwoju toczniowego zapalenia nerek i zmniejszenie liczby komórek produkujących anty-DNA. Tłumienie syntezy przeciwciał anty-D...

Strukturalna tożsamość Bence Jonesa i amyloidowych białek fibrylarnych u pacjenta z dyslipią i amyloidozą w komórkach plazmatycznych

Określono częściową sekwencję aminokwasową białka włókienek amyloidu wyizolowanego z jelita cienkiego pacjenta z dyskrasją komórek plazmatycznych i związaną amyloidozą i porównano z sekwencją białka Bence Jones wyizolowanego z moczu tego samego pacjenta. Identyczne sekwencje zaobserwowano dla 27 reszt aminokwasowych, które można porównać. C-końcowy peptyd tryptyczny białka amyloidu był identyczny z białkiem Bence'a Jonesa. Pozorne masy cząsteczkowe i skład aminokwasowy Bence Jones i białka amyloidu były podobne. Wydaje się zatem, że dominującym białkiem obecnym w złogach amyloidowych u tego pacjenta był ...

Hemopoetyczne pochodzenie podjednostek czynnika XIII A w postaci płytek krwi, monocytów i osocza. Dowody z badań dotyczących przeszczepienia szpiku kostnego.

Podjednostka czynnika XIII A (FXIIIA) znajduje się w osoczu, płytkach krwi i monocytach. Wkład hemopoetyczny do FXIIIA w tych składnikach badano u pacjentów przeszczepionych szpikami od dawców z różnymi fenotypami FXIIIA. U trzech pacjentów z udanym wszczepieniem (genotypem DNA, fenotypowaniem krwinek czerwonych i badaniami cytogenetycznymi) zmieniono fenotypy płytek krwi i monocytów FXIIIA na fenotypy dawcy z odzyskiem hematologicznym. Tak więc, FXIIIA w płytkach krwi i monocytach jest syntetyzowany de novo i / lub z ich komórek progenitorowych. Zmiana fenotypu FXIIIA osocza po transplantacji była bardziej złożona. Pacjent z...

Charakteryzowanie aktywności komórek supresyjnych w limfocytach ludzkiej krwi pępowinowej.

Wiadomo, że noworodkowe komórki jednojądrzaste mają zwiększoną aktywność supresora w porównaniu z komórkami dorosłymi. Dokładny fenotypowy opis subpopulacji komórek supresyjnych nie został jednak przedstawiony. Celem tego badania było zbadanie markerów powierzchniowych na ludzkich komórkach krwi pępowinowej, zgodnie z definicją przeciwciał monoklonalnych, oraz scharakteryzowanie jednojądrzastych komórek krwi pępowinowej, które hamują wytwarzanie immunoglobulin stymulowanych mitogenem in vitro. Wzór fluorescencji z 9,6-monoklonalnym przeciwciałem sugerował albo zmniejszoną gęstość albo częściowe blokowanie rec...

Kinetyka usuwania glukozy w całym ciele i przez przedramię u człowieka.

Ponownie oceniliśmy koncepcję, że wskaźnik usuwania glukozy in vivo u człowieka jest determinowany przez aktywność układu transportu glukozy. Szybkość usuwania glukozy określano w całym ciele i przedramieniu przy czterech poziomach insuliny (około 9, około 50, około 160 i około 1700 mikrU / ml) i przy każdym poziomie insuliny przy czterech poziomach glukozy (około 90, około 160, około 250 i około 400 mg / dl). Przy najniższym poziomie insuliny stałe Michaelisa (Ks: s) do usuwania glukozy w całym ciele (8,7 +/- 1,1 mM) i przedramieniu (7,4 +/- 1,4) mM) były zgodne z Ks określonymi in vitro dla system transportowy. Prz...

Odruchowe działanie aerozolizowanej histaminy na aktywność nerwu frenicznego.

Badania przeprowadzono w znieczulonych, sparaliżowanych psach na temat wpływu aerozolowej histaminy na aktywność nerwu przeponowego. Sparaliżowane psy wentylowano w fazie z zarejestrowaną aktywnością nerwu przeponowego przy stałym natężeniu przepływu wdechowego, stosując respirator uruchamiany cyklicznie. Aktywność nerwu frenolowego mierzono przed i podczas podawania aerozolizowanej histaminy, podczas gdy natężenie przepływu wdechowego i gazometryczny krwi tętniczej utrzymywano na stałym poziomie. Ponadto, przed i po histaminie, rejestrowano aktywność nerwu przeponowego w pojedynczych seriach, podczas których respirator...

Kliniczne i serologiczne różnice między toczniem rumieniowatym układowym a przeciwciałami przeciwko Ro w porównaniu do pacjentów z przeciwciałami przeciwko Ro i La.

Spośród 55 chorych na toczeń rumieniowaty układowy, u których wykryto przeciwciała przeciwko Ro i / lub La, wyróżniono dwie główne grupy przez miareczkowanie surowic w antyfuzoelektroforezie. Pierwsza grupa (30 pacjentów) posiadała przeciwciała przeciwko samemu Ro. Było to związane z wysoką częstością występowania przeciwciał przeciwko DNA (77%) i ciężkiej choroby nerek (53%). Druga grupa (23 pacjentów) posiadała przeciwciała przeciwko Ro i La, co wiązało się z mniejszą częstością występowania przeciwciał przeciwko DNA (30%) i bardzo niskim zapadalności na zapalenie nerek (9%). W tej grupie zaobserwowano zj...

Tkanka i podstawa komórkowa do upośledzenia tworzenia kości w osteomalacji związanej z glinem u świni.

Tworzenie kości jest upośledzone w chorobach kości związanych z aluminium. Obniżenie liczby osteoblastów lub funkcji poszczególnych osteoblastów mogłoby wyjaśnić to odkrycie. Tak więc, ilościową histologię kości i pomiary tworzenia kości przeprowadzono w trzech miejscach szkieletowych u prosiąt, którym podano pozajelitowo glin (Al), 1,5 mg / kg na d, przez 8 tygodni (Al, n = 4) i zwierzętom kontrolnym (C, n = 4). Kość A1 wynosiła 241 +/- 40 mg / kg na suchą masę w Al i 1,6 ? 0,9 w C, P mniej niż 0,001. U wszystkich zwierząt leczonych Al wystąpiła osteomalacja ze wzrostem szerokości szwu osteoidalnego, objętości...

Regulacja ujemnego sprzężenia zwrotnego pulsacyjnego wydzielania hormonu wzrostu przez insulinopodobny czynnik wzrostu I. Zaangażowanie podwzgórzowej somatostatyny.

Aby zbadać mechanizmy hamowania ujemnego sprzężenia zwrotnego wydzielania hormonu wzrostu (GH) przez IGF-I, zbadaliśmy parametry pulsacji GH u sześciu zdrowych, karmionych mężczyzn przed i podczas 48-godzinnej infuzji rekombinowanego ludzkiego IGF-I (rhIGF- I) (10-15 mikrogramów / kg na godzinę). Poziom IGF-I w osoczu wzrastał od wartości początkowej 163,5 ? 9,3 mikrograma / litr (średnia +/- SE) do nowego stanu stacjonarnego wynoszącego 452,0 +/- 20,9 mikrogramów / litr podczas infuzji. Stężenie GH w osoczu mierzono co 10 min przez 24 h zarówno podczas infuzji roztworu soli fizjologicznej, jak i rhIGF-I przy użyciu czułeg...

Niedobór translokazy karnitynowej-acylokarnityny z ciężką hipoglikemią i blokiem aurowo-komórkowym. Test translocazy w permeabilizowanych fibroblastach.

Uważa się, że niedobór enzymów mitochondrialnego utleniania kwasów tłuszczowych i związanych z nimi etapów zależnych od karnityny jest jedną z przyczyn hipoglikemii hipoketycznej wywołanej przez czczo. Opisujemy tutaj niedobór translokazy karnitynowej-acylokarnitynowej u noworodka, który zmarł osiem dni po urodzeniu. Proband wykazał ciężką hipoglikemię hipoketemiczną na czczo, wysoki poziom kinazy kreatynowej, zaburzenie bicia serca, hipotermię i hiperamonemię. Karnityna wolna od osocza w dniu trzecim wynosiła tylko 3 mikroM, a 92% całkowitej karnityny (37 mikroM) występowało jako acylokarnityna. Terapie z dożylną...

Upośledzone beta-oksydacja mitochondrialna u pacjenta z nieprawidłowościami w łańcuchu oddechowym. Badania mitochondriów mięśni szkieletowych.

Defekty kompleksu I mitochondrialnego łańcucha oddechowego są ważnymi przyczynami choroby neurologicznej. Zgłaszamy badania, które wykazują ciężki niedobór kompleksowej aktywności I z mniej poważnymi zaburzeniami w kompleksach III i IV (mniej niż 5, 63 i 30% wartości kontrolnych, odpowiednio) w mitochondrialnej frakcji mięśni szkieletowych pochodzących od 22-latka kobieta ze słabością, kwasem mlekowym i odkładaniem się domięśniowego obojętnego lipidu. Obserwacja, że lipid gromadzi się w tym i innych pacjentach ze złożonym niedoborem I, sugeruje zaburzone utlenianie mitochondrialnego kwasu tłuszczowego. Aby zbada...

Mutacja punktowa w bogatym w leucynę powtórzeniu glikoproteiny płytkowej Ib alfa skutkującej zespołem Bernarda-Souliera.

Bogate w leucyny powtórzenia są konserwatywnym motywem strukturalnym o jeszcze nieokreślonej wadze, występującym w grupie białek różnych gatunków. Należą do nich cztery składniki ludzkiego kompleksu glikoproteiny płytkowej Ib-IX-V, receptora błonowego, który pełni podstawową funkcję w trombogennej funkcji płytek przez interakcję z białkiem adhezyjnym, czynnikiem von Willebranda. Stwierdziliśmy, że podstawienie pojedynczego aminokwasu (Ala156 -> Val) w jednym z sześciu powtórzeń bogatych w leucynę w podjednostce alfa glikoproteiny Ib prowadzi do wariantowej postaci wrodzonego zaburzenia krwawienia, zespołu Bernar...

Badania nad lipolizą w ludzkich komórkach tłuszczowych

Epinefryna stymulowała lipolizę i wychwyt tlenu przez podskórne komórki tłuszczowe człowieka. Gdy glukoza-14C była obecna w pożywce, jej wykorzystanie nie zostało zwiększone przez epinefrynę, chociaż nastąpiło przyspieszenie lipolizy. Insulina nie zmniejszała produkcji kwasów tłuszczowych stymulowanych adrenaliną. Połączenie ludzkiego hormonu wzrostu i kortyzolu stymulowało produkcję kwasów tłuszczowych przez izolowane ludzkie komórki tłuszczowe w mniejszym stopniu niż epinefryna. Gdy ludzki hormon wzrostu lub kortyzol był stosowany pojedynczo lub gdy bydlęcy hormon wzrostu został dodany w połączeniu z kortyzol...

Komórkowa dystrybucja ekspresji genów enzymów degradujących insulinę. Porównanie z insuliną i receptorami insulinopodobnego czynnika wzrostu.

Enzym degradujący insulinę (IDE) hydrolizuje zarówno insulinę, jak i IGF i zaproponowano, że odgrywa rolę w terminacji sygnału po związaniu tych peptydów z ich receptorami. Hybrydyzację in situ zastosowano do zbadania dystrybucji komórkowej mRNA IDE i porównania go z ekspresją genu receptora insuliny (IR) i receptora IGF-I (IGFR) w seryjnych cienkich przekrojach z różnych tkanek na embrionalnych i dorosłych szczurach. MRNA IDE jest bardzo bogaty w nerki i wątrobę, tkanki, o których wiadomo, że odgrywają rolę w degradacji insuliny. MRNA IDE i IR są wysoce koeksprymowane w brązowym tłuszczu i wątrobie. Najwyższy pozio...

Identyfikacja mutacji w sekwencji kodującej ludzki gen peroksydazy tarczycy, powodujący wole wrodzone.

Peroksydaza tarczycy (TPO) jest kluczowym enzymem w syntezie hormonów tarczycy, a wady TPO są uważane za najbardziej rozpowszechnione przyczyny wrodzonych błędów metabolizmu tarczycy. Zbadaliśmy adoptowanego chłopca z defektem jodkowym, który przedstawił krwawą niedoczynność tarczycy w wieku 4 miesięcy, źle spełniał leczenie tyroksyną i opracował wolę ściskającą, wymagającą częściowej resekcji w wieku 12 lat. Badania biochemiczne wykazały brak aktywności TPO w wyciętej tkance. W badaniach genomowego DNA zidentyfikowano wstawkę w 4 parach zasad w ósmym eksonie genu TPO i wykazano, że pacjent był homozygotyczny...

Wykazanie obecności kwasu tuberkulostearynowego w plwocinie pacjentów z gruźlicą płuc przez monitorowanie wybranych jonów.

Wybrane monitorowanie jonów zastosowano do wykrycia kwasu tuberkulostearynowego (kwasu 10-metyloktadekanowego) w plwocinie pacjentów z gruźlicą płuc. Próbki autoklawowano, liofilizowano, ekstrahowano i metanolizowano przed poddaniem chromatografii cienkowarstwowej i wstrzyknięto do chromatografu gazowego / spektrometru masowego. Kwas tuberkulostearynowy można było wykryć w pięciu z sześciu próbek prątków gruźlicy zawierających szybkie pręciki wykrywalne za pomocą mikroskopii świetlnej barwionych barwników Ziehl-Neelsena. Po tym jak próbki plwociny były hodowane przez pięć dni na pożywce Löwenstein-Jensen, gdy jeszcz...

Niedobór żelaza u szczura. Fizjologiczne i biochemiczne badania dysfunkcji mięśni.

Wydajność pracy na bieżni została oceniona u szczurów normalnych i z niedoborem żelaza. Niedokrwistość usunięto jako zmienną, dostosowując hemoglobinę wszystkich zwierząt do tego samego stężenia. Przy hemoglobinie zgodnej z normalną wydajnością pracy zwierzęta z niedoborem żelaza wykazywały znaczne upośledzenie zdolności do biegania w porównaniu ze zwierzętami kontrolnymi. Żelazna terapia poprawiła niepełnosprawność w ciągu 4 dni. Stężenia pigmentów cytochromu i mioglobiny oraz wskaźniki oksydacyjnej fosforylacji pirogronian-jabłczan, bursztynian i alfa-glicerofosforan jako substraty zostały zredukowane w ...

Izodomia chromosomu 6 u noworodka z kwasicą metylmalonową i agenezą trzustkowych komórek beta powodujących cukrzycę.

Isodisomy (ID) to genetyczna anomalia zdefiniowana jako dziedziczenie dwóch kopii tego samego materiału genetycznego od jednego rodzica. ID u potomstwa jest rzadką przyczyną recesywnych chorób genetycznych poprzez dziedziczenie dwóch kopii zmutowanego genu od jednego rodzica nośnego. Badaliśmy noworodka z mut (o) kwasem metylomalonowym i zupełnym brakiem komórek beta produkujących insulinę w poza normalnie wyglądających wysepkach trzustkowych, powodujących cukrzycę insulinozależną. Pacjent zmarł 2 tygodnie po urodzeniu. Serotypowanie antygenów HLA, typowanie DNA loci HLA-B i HLA klasy II, badanie polimorficznych markerów ...

Analiza molekularna wariantowej rodzinnej polineuropatii amyloidotycznej z ataksją móżdżkową i znakami w kształcie piramidy.

Przebadano japońską rodzinę o nietypowej rodzinnej amyloidotycznej polineuropatii typu I (FAP) w Iiyama w Japonii. Większość członków rodziny ma dysfunkcje w ośrodkowym układzie nerwowym, oprócz typowych objawów typu I FAP. Gen transtyretyny (TTR, zwany także prealbuminą) nietypowego FAP (FAP-IY) analizowano technikami rekombinacji DNA i metodą RIA. Stwierdzono, że mutacja FAP-IY jest odpowiedzialna za podstawienie metioniny za waliną w pozycji 30 TTR, tak jak w przypadku typowego FAP typu I. Jednak analiza polimorfizmów DNA w locus TTR wykazała, że FAP-IY ma tło genetyczne różniące się od typowego FAP typu I. Obserwa...

Identyfikacja i regulacja kanału chlorkowego wytwarzanego przez błonowy torbielkowatość transbłonowy regulatora przewodnictwa.

Promotor przewodności konduktometrycznej mukowiscydozy (CFTR) generuje kanały Cl- regulowane cAMP; mutacje w CFTR powodują wadliwą funkcję kanału Cl w nabłonku mukowiscydozy. Wykorzystaliśmy technikę patch-clamp do określenia właściwości pojedynczego kanału kanałów Cl w rekombinowanym CFTR wyrażającym komórki. W plastrach przyłączonych do komórek, zwiększenie komórkowej cAMP, odwracalnie aktywowane kanały Cl- o niskiej przewodności. Regulacja zależna od cAMP jest spowodowana fosforylacją, ponieważ katalityczna podjednostka zależnej od cAMP kinazy białkowej plus ATP odwracalnie aktywowała kanał w wyciętych, be...

Regulacja przez kortykosteroidy nadnerczy transportu sodu i potasu w pętli Henle i dystalnej kanalik nerki szczura.

Przeprowadzono badania w celu zbadania wpływu adrenalektomii (ADX) i selektywnego, fizjologicznego kortykosteroidów nadnerczy na transport sodu i potasu za pomocą powierzchownej pętli Henle i dystalnego kanalików nerki szczura in vivo. W pętli Henle'a ADX hamował reabsorpcję sodu o 33%. Podczas gdy deksametazon nie miał wpływu na reabsorpcję, aldosteron zwiększał transport sodu do poziomów kontrolnych. Zatem fizjologiczne poziomy mineralokortykoidów, ale nie glukokortykoidów, kontrolują frakcję reabsorpcji sodu w pętli Henle. ADX hamował także reabsorpcję potasu w pętli Henle. Zarówno deksametazon, jak i aldosteron...

Związek między geometrycznymi wymiarami zwężeń tętnic wieńcowych a rezerwą perfuzji mięśnia sercowego u człowieka.

Aby określić związek między anatomią i perfuzją zwężenia u człowieka, 31 pacjentów miało ilościową arteriografię tętnic wieńcowych i obrazowanie pozytronowe (PET) z amoniakiem Rb-82 lub N-13 w spoczynku i po stresie z użyciem dipiridamolu. 10 pacjentów badano również po angioplastyce (całkowite zwężenia = 41). Procent zwężenia i bezwzględny przekrojowy obszar światła były powiązane przez kwadratową funkcję rezerwy perfuzji mięśnia sercowego określonej za pomocą PET. Arteriograficznie określona rezerwa przepływu wieńcowego była liniowo zależna od względnej rezerwy perfuzji mięśnia sercowego, zgodnie ...

Insulina łagodzi wywołane wazopresyną przemiany wapnia i zależną od napięcia odpowiedź wapnia w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych szczura.

Insulina łagodzi reakcje skurczowe mięśni gładkich naczyń (VSM) u różnych agonistów. Szczurom insulinopenicznym i opornym na insulinę brakuje tego normalnego osłabienia odpowiedzi skurczowej naczyń. W celu zbadania tego mechanizmu atenuującego zbadano wpływ insuliny na odpowiedź wapniową (Ca2 +) hodowanych komórek VSM (a7r5) na wazopresynę argininy (AVP) i potencjał błonowy. Insulina (1 i 100 mU / ml) przesunęła krzywe odpowiedzi na dawkę AVP w prawo, zmniejszając siłę względną AVP odpowiednio 16-krotnie i 220-krotnie. Odpowiedzi na AVP były znacznie osłabione w ciągu 30 minut od podania insuliny. Wywołany AVP w...

Liza miotub przez alloreaktywne cytotoksyczne komórki T i komórki NK. Związek z transplantacją mioblastów.

Celem tego badania było zbadanie podatności miotubul ludzkich na lizę przez dwa główne typy cytotoksycznych komórek efektorowych, komórki T cytotoksyczne CD3 + CD8 + (CTL) i komórki NK (CD16 + CD56 +). Preparaty mioblastów stosowane jako komórki docelowe miały czystość większą niż 90%, co oceniono przez immunobarwienie z przeciwciałem monoklonalnym Leu19 (MAb), które reaguje krzyżowo z cząsteczką adhezyjną komórek nerwowych N-CAM. Allospecyficzne linie CTL wytworzono z mieszanych hodowli limfocytów, a świeżo wyizolowane allogeniczne i autologiczne komórki krwi obwodowej użyto jako źródło komórek NK. Cytotoksycz...

Bezpośrednie uwalnianie fragmentów parathormonu z funkcjonujących gruczołów przytarczyc in vitro.

W celu określenia pochodzenia krążących fragmentów przytarczyc hormonalnych, peptydy hormonalne uwalniane z bydlęcej tkanki przytarczycznej w fizjologicznie reagującym systemie in vitro "perifusion" analizowano za pomocą chromatografii żelowej i specyficznych dla regionu testów radioimmunologicznych. Po ekspozycji na niski poziom Ca ++ tkanka uwalnia duże ilości nienaruszonego hormonu (parathormonu 1-8), a także fragmenty końcowe na końcu aminowym i karboksylowym. Fragmenty hormonu zostały również uwolnione, gdy tkanka była eksponowana na wysoki poziom Ca ++, ale fragmenty karboksylowe zawierały znacznie większ...

Agonista hormonu uwalniającego hormon luteinizujący zmniejsza aktywność biologiczną i modyfikuje zachowanie chromatograficzne hormonu luteinizującego u człowieka.

Wpływ agonisty hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH), [D-Trp6, Pro9-NE] LHRH (LHRHA), na bioaktywność hormonu luteinizującego (LH) oceniano za pomocą testu na śródmiąższowe komórki szczurzą u czterech mężczyzn podczas 14-dniowej d okres leczenia. Stosunki biologiczne / immunologiczne (B / I) początkowo pozostały niezmienione z leczeniem, ale w dniu 12 spadły do poziomów niższych niż wartości podstawowe. Częste pobieranie próbek w 12 dniu ujawniło stępioną reakcję gonadotropin na LHRHA i brak spontanicznych pulsacji LH. Pomimo ciągłego podawania LHRHA, podawanie ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej prow...

Częściowa charakterystyka antygenowych składników błon osoczowych paciorkowców w ostrym kłębuszkowym zapaleniu nerek

Frakcje surowicy immunoglobuliny G (IgG) wyznakowane fluoresceiną od pacjentów z ostrym poststokokokowym zapaleniem kłębuszków nerkowych zabarwiały części błony podstawnej kłębuszków nerkowych i mezangium tkanki nerkowej uzyskane od tych samych pacjentów we wczesnej fazie choroby. Tkanka nerkowa uzyskana od zdrowych osób i od pacjentów z innymi chorobami nerek nie zabarwiła się tymi frakcjami IgG. Wstępna absorpcja frakcji surowicy za pomocą różnych bakterii bezzapachowych wykazała, że tylko niektóre paciorkowce grupy A zniosły zdolność do barwienia. Frakcjonowanie paciorkowców w składniki komórkowe wskazywało, ...

Wiązanie, internalizacja i lizosomalne połączenie 125I-glukagonu w izolowanych szczurzych hepatocytach. Ilościowy autoradiograficzny mikroskop elektronowy.

Gdy 125I-glukagon jest inkubowany ze świeżo wyizolowanymi hepatocytami szczurzymi i badany autoradiografią ilościową z użyciem elektronowego mikroskopu elektronowego, znakowany materiał umiejscawia się w błonie komórkowej komórki we wczesnym okresie inkubacji w temperaturze 20 stopni C; w późniejszych okresach inkubacji w temperaturze 20 ° C niewiele dalej ulega translokacji znakowanego ligandu. Gdy inkubacje przeprowadzane są w temperaturze 37 stopni C, znakowany materiał jest progresywnie internalizowany przez komórkę po krótkim opóźnieniu. Po dalszej analizie zinternalizowanej radioaktywności okazuje się, że kojarzy...

Niedobór czynnika chemotaktycznego Inactivator w ludzkiej surowicy z niedoborem ?-antytrypsyny

Jak ujawniono w odpowiednich procedurach frakcjonowania, ludzka surowica z niedoborem a-1-antytrypsyny (a-1-AT) ma również niedobór naturalnie występującego inaktywatora czynnika chemotaktycznego. Ci dawcy w surowicy mieli ciężką rozedmę płuc. Surowica od pacjentów z klinicznie podobną chorobą płuc, ale z obecnością a1-AT w surowicy, nie wykazywała takiego niedoboru czynnika chemotaktycznego inaktywatora. Gdy normalna surowica ludzka i surowica ludzka z niedoborem A1-AT są aktywowane chemotaktycznie przez inkubację z osadem immunologicznym, generuje się zasadniczo więcej aktywności chemotaktycznej w surowicy z niedoborem...

Tłumienie wydzielania hormonu wzrostu przez melatoninę i cyproheptadynę

Uwalnianie przysadkowego hormonu wzrostu (GH) u szczurów jest stymulowane przez szlaki serotoninergiczne i może być hamowane przez leczenie związkami działającymi jako antagoniści serotoniny, takimi jak cyproheptadyna lub hormon szyszynki, melatonina. Aby zbadać możliwą rolę serotoniny w kontrolowaniu uwalniania ludzkiego GH, zbadano wpływ podawania cyproheptadyny i melatoniny na odpowiedzi GH u zdrowych osobników płci męskiej. Doustne podawanie cyproheptadyny (8-12 mg na dobę przez 5 dni) zdrowym ludziom zmniejszyło odpowiedzi GH zarówno na hipoglikemię wywołaną przez insulinę, jak i wysiłek fizyczny w bardzo dużym st...

Dynamiczna regulacja interakcji receptorów beta-adrenergicznych leukocytów z fizjologicznymi zmianami w krążących katecholaminach.

Receptory beta-adrenergiczne na ludzkich jednojądrzastych leukocytach oceniano, stosując wiązanie [125I] jodohydroksybenzylopindololu. Badanych poddano badaniu na plecach i po ambulatoryjnym manewrze, który zwiększył w przybliżeniu dwukrotne katecholaminy w osoczu. powinowactwo beta-receptora do agonistów, mierzone przez rywalizację wiązania [125I] jodohydroksybenzylopindololu przez (-) izoproterenol, było znacząco zmniejszone w miarę chodzenia, a zmniejszenie to było związane ze zmniejszeniem odsetka agonisty wiążącego beta-receptora z wysokim powinowactwem z średnia (+/- SEM) 42 +/- 5 do 24 +/- 2% (P mniejsza niż 0,01). ...

Transport bengalu różanego z udziałem albuminy za pośrednictwem perfundowanej wątroby szczura. Kinetyka reakcji na powierzchni komórki.

Szybka dysocjacja anionów organicznych z albuminy osocza maksymalizuje prezentację wolnego liganda na powierzchni komórki, a tym samym sprzyja jego wydajnej ekstrakcji w wątrobie. Nawet przyjmując te optymalne warunki, taurocholaty i różany bengal mają jednak frakcje ekstrakcji wątrobowej, które są wyższe niż można przypisać spontanicznej dysocjacji ich kompleksów albumin-ligand. W tym badaniu opracowaliśmy model transportu, który przypisuje to zachowanie do miejsc na błonie komórkowej hepatocytów, które wiążą kompleksy albumin-ligand, promując transport liganda do hepatocytów. Dopasowanie tego modelu do tempa usuwa...

Regionalna dystrybucja kwaśnych mukopolisacharydów w nerce

Nerki od 20 psów zostały podzielone na komponenty korowe i rdzeniowe i przeanalizowane pod względem zawartości mukopolisacharydu kwaśnego. Siarczan heparytyny stanowił około 80% mukopolisacharydu kwasu korowego, 10% siarczanu chondroityny B, a 10% kwasu hialuronowego o niskiej masie cząsteczkowej. Tkanka rdzeniastego wykazywała 4- do 5-krotnie wyższe stężenie kwaśnego mukopolisacharydu niż tkanka korowa, a dominującym związkiem był umiarkowanie wysoko spolimeryzowany kwas hialuronowy. Podczas gdy w tym badaniu nie wykryto siarczanów chondroityny A i (lub) C, nie można było wykluczyć obecności niewielkich ilości tych sub...

Kolagenaza w twardzinie.

Aktywność kolagenazy mierzono za pomocą bezpośredniego testu skórnego od 12 pacjentów dotkniętych twardziną układową. W siedmiu przypadkach, w których występowało znaczne zajęcie skóry przedramienia i tułowia, aktywność kolagenazy w skórze była minimalna lub nieobecna. Co więcej, u tego samego pacjenta obszary o znacznym zaabsorbowaniu skóry (np. Przedramię) nie wykazywały aktywności kolagenazy, gdy obszary klinicznie niezaszczepione (udo) wykazywały normalny lub prawie prawidłowy poziom aktywności enzymatycznej. U innych pacjentów, u których objawy kliniczne miały charakter ogólnoustrojowy i nie wiązały się...

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, Y i Z, i ich możliwa rola w wątrobowym wychwycie bilirubiny, sulfobromoftaleiny i innych anionów

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, oznaczone jako Y i Z, które wiążą sulfobromoftaleinę (BSP), bilirubinę i inne aniony organiczne, zostały rozdzielone przez filtrację żelu Sephadex G75. Badano fizjologiczną rolę tych frakcji białkowych. Są obecne w frakcji supernatantycznej o masie 110 000 g z wątroby wszystkich testowanych gatunków (szczury, myszy, świnki morskie, małpy Rhesus, owce i człowiek). Tkanki, które preferencyjnie nie ekstrahują BSP ani bilirubiny z osocza, nie zawierają tych frakcji, z wyjątkiem śluzówki jelita cienkiego, która zawiera Z. Wiązanie anionów przez frakcje Y i Z nie jest sp...

Hybrydomy wytwarzające autoprzeciwciało anty-DNA normalnego ludzkiego pochodzenia limfocytowego.

Fuzja linii komórkowej ludzkiego szpiczaka GM 4672 i migdałkowych komórek migdałkowych od zdrowego dawcy dała 13 pierwotnych hybrydom, które wytworzyły przeciwciała przeciwko jednoniciowemu DNA (ssDNA) IgM, jak określono w oznaczeniu immunoenzymatycznym. Dziewięć z tych pierwotnych hybrydom zostało sklonowanych i uzyskano w sumie 34 klony. Supernatanty tych sklonowanych hybrydom testowano pod kątem wiązania do ssDNA, natywnego DNA, RNA, supernatantowego DNA o niskiej masie cząsteczkowej, poli (polioksybuananylu) - poli (oksydopirydyny), soli sodowej polioksyetylacji tymidylu i kardiolipiny. Supernatanty ze wszystkich klonów, a...

Wyolbrzymiony akrecji triglicerydów w ludzkich hybrydach linii preadipocytów i mysich linii nerek złożonych z komórek od masywnie otyłych osobników.

Aby dowiedzieć się o różnicowaniu tkanki tłuszczowej prekursorów z poporodowej tkanki tłuszczowej osób szczupłych i masywnie otyłych, hybrydy ludzkich komórek adenocytowych prekursor-mysie gruczolakoraki nerki (RAG) zostały utworzone przez fuzję z glikolem polietylenowym i hodowane selektywnie za pomocą 50 mikroMouainy w hipoksantynie aminopteryny tymidynowej. (HAT) medium. W warunkach, w których komórki macierzyste nie różnicowały się, wiele hybryd, które zostały sklonowane, ujawniło morfologiczne i biochemiczne dowody różnicowania. Oprócz aktywacji ludzkich genów w obrębie wspólnego jądra hybryd, prawdopodobnie...

Proponowane miejsce wiązania heparyny w antytrombinie na bazie argininy 47. Nowy wariant Rouen-II, 47 Arg do Ser.

Antytrombina Rouen-II, nowy dziedziczny wariant antytrombiny-III, znaleziono u dwóch członków rodziny bez określonej historii zakrzepicy. Badani mieli normalne antygenowe stężenia antytrombiny i normalną progresywną aktywność hamującą. Jednak wariant miał wadliwe aktywności kofaktora heparyny i siarczanu heparanu i nie był aktywowany przez syntetyczny pentasacharyd reprezentujący minimalną sekwencję heparyny. Nieprawidłową antytrombinę wyizolowano stosując chromatografię z heparyną-sefarozą i po elektroforezie przy pH 8,6 migrowano bardziej anodowo niż normalnie. Przeprowadzono dwuwymiarowe mapowanie peptydów trawie...

Ostre immunologicznie płucne zapalenie pęcherzyków płucnych

Ostre urazy immunologiczne płuc szczura wywołano przez wstrzyknięcie dooskrzelowe przeciwciała heterologicznego i wstrzyknięcie dożylne radioznakowanego antygenu. W ciągu 4 godzin wydziela się ostra krwotoczna wysięk bogatopłytkowy w obszarach wyrostka zębodołowego i śródmiąższowego, a następnie stopniowo zanika. Uszkodzenie płuc w tym modelu można oznaczyć ilościowo na podstawie pomiarów zwiększonej przepuszczalności naczyń i hemoglobiny do ekstrakcji. Dzięki zastosowaniu technik immunofluorescencyjnych wykazano wyściółki pęcherzykowe i śródmiąższowe antygenu i przeciwciała, ale nie trzeci składnik dopełn...

Ludzkie przeciwciała monoklonalne, które rozpoznają konserwatywne epitopy w regionie lipidów lipopolisacharydów z rdzeniem-lipidem.

Epsterze-Barr (EBV) transformowane ludzkie limfocyty B poddano fuzji z mysim-ludzkim heteroszpastakiem w celu wytworzenia stabilnych hybrydowych linii komórkowych, które wydzielają ludzkie przeciwciała monoklonalne (mAb) klasy IgM, które rozpoznają konserwatywne epitopy w regionie rdzeń-lipid A lipopolisacharydy (LPS). Trzy z mAb reagowały z epitopami na ugrupowaniu lipidu A, a czwarty rozpoznał determinantę w rdzeniu oligosacharydu. MAbs specyficzne względem lipidu A reagują krzyżowo z heterologicznym szorstkim LPS i z lipidem As uwalnianym przez hydrolizę kwasową różnych nienaruszonych (gładkich) LPS. Grupy węglowodanowe ...

Kinetyka trombopoeza

Pomiary liczby megakariocytów, objętości, liczby jądrowej i granulacji cytoplazmatycznej porównano u zwierząt z indukowaną trombocytozą, prawidłową liczbą płytek krwi i indukowaną małopłytkowością w okresach 4- i 10-dniowych. Trombopoeza, mierzona masą megakariocytów i włączeniem 35S do płytek, wydawała się regulowana przez zapotrzebowanie na krążące płytki krwi. Ponadto, dwa mechanizmy działały w przypadku zmiany trombopozy. Pierwszy mechanizm obejmował regulację endomitozy w niedojrzałych megakariocytach, które z kolei determinowały kolejną objętość cytoplazmy produkującej płytki krwi. Drugi mechaniz...

Wrodzona wada transportu jelitowego żelaza u myszy z niedokrwistością związaną z płcią

Transport żelaza przez wywiniętą torebkę dwunastniczą in vitro badano na myszach z niedokrwistością związaną z płcią (symbolem genu sla) (odziedziczoną niedokrwistością z niedoboru żelaza), u normalnych myszy iu myszy normalnych na diecie ubogiej w żelazo i suplementowanej żelazem. Chociaż ogólna ilość żelaza w śluzówce była taka sama w worku zwykłym i normalnym, transport żelaza do wnętrza worka był znacznie zmniejszony w podłożu. Wada transportu żelaza u stada została podkreślona przez fakt, że genotypowo normalne myszy na diecie ubogiej w żelazo wykazywały znacznie zwiększony transport żelaza. Analiza...

Demonstracja 26-hydroksylacji steroidów C27 w fibroblastach ludzkiej skóry i niedobór tej aktywności w krętniczo-mózgowej żółtaczce.

Wykazano 26-hydroksylację 5 beta-cholestanu-3 alfa, 7 alfa, 12 alfa-triolu i innych steroidów C27 w hodowanych fibroblastach skóry od zdrowych osób. Aktywności w fibroblastach skóry wynosiły w przybliżeniu 5-10% wartości obserwowanych wcześniej w ludzkich homogenatach wątroby i były hamowane przez CO. Pozorna Km była najniższa dla 5 beta-cholestan-3 alfa, 7 alfa, 12 alfa-triolu (1,3 mumol / litr) i najwyższe dla 5-cholesteno-3 beta, 7 alfa-diolu (12 mumol / litr). Szybkość 26-hydroksylowania była najwyższa przy 7 alfa-hydroksy-4-cholesten-3-onu. Cechy te są podobne do tych w wątrobie mitochondrialnej 26-hydroksylazy C27-s...

Immunoreaktywna apolipoproteina E jest szeroko rozpowszechnionym białkiem komórkowym. Immunohistochemiczna lokalizacja apolipoproteiny E w tkankach pawiana.

Apolipoproteina (apo) E jest ważnym czynnikiem determinującym białko w homeostazie cholesterolu u człowieka. Białko syntetyzuje wątroba, a także wiele tkanek pozawątrobowych. W niniejszym badaniu zastosowano techniki immunohistochemiczne do identyfikacji apoE w określonych komórkach w różnych narządach pawiana. W 11 zbadanych tkankach stwierdzono, że następujące typy komórek zawierają immunoreaktywność apoE: astrocyty mózgowe; komórki pęcherzykowe tarczycy; pęcherzyki płucne typu II; hepatocyty i komórki Kupffera; komórki kory nadnerczy w zona fasciculata i zona reticularis; komórki rdzeniastego nadnerczy; niektór...

Niedokrwienna utrata nabłonkowej biegunowości. Rola ścisłego skrzyżowania.

W proksymalnych komórkach kanalików wiadomo, że niedokrwienie powoduje redystrybucję lipidów w okolicy wierzchołkowej i boczno-bocznej specyficznych dla domeny i białek do alternatywnej domeny błony powierzchniowej. Ponieważ ścisłe połączenia są wymagane do utrzymania polaryzacji błony powierzchniowej, badano wpływ niedokrwienia na szczelność integralną połączenia. Mikroperfuzja in vivo wczesnych pętli proksymalnych kanalików z czerwienią rutenu (0,2%) w aldehydem glutarowym (2%) została wykorzystana do uzyskania selektywnego dostępu i zarysowania szczytowej błony powierzchniowej. W warunkach kontrolnych czerwony ru...

Dodanie czynnika wzrostu komórek śródbłonka i heparyny do ludzkich hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej zmniejsza ekspresję inhibitora aktywatora plazminogenu-1.

Inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1) jest specyficznym i szybkim inhibitorem tkankowego aktywatora plazminogenu (tPA) i urokinazy. Badania kliniczne sugerują, że PAI-1 może odgrywać kluczową rolę w regulacji fibrynolizy. Szereg czynników moduluje aktywność PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka, a izolacja cDNA PAI-1 umożliwia teraz badanie regulacji PAI-1 na poziomie mRNA. Zbadaliśmy wpływ czynnika wzrostu komórek śródbłonka (ECGF) i heparyny na ekspresję PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej człowieka (HUVEC). Dodanie ECGF i heparyny do hodowli HUVEC powoduje 3-10-krotne zmniejszenie aktywności PA...

Zabijanie ludzkich komórek czerniaka przez kompleks atopowy ludzkiego dopełniacza w zależności od jego składu cząsteczkowego.

Wydajność kompleksu atakującego błonę (MAC) w zabijaniu komórek czerniaka M21 określano zmieniając stosunek molowy związanego z komórką C9: C8. Stwierdzono, że C5b-8 wytwarzał funkcjonalne kanały, o czym świadczy uwalnianie 86Rb i pobieranie jodku propidyny; zabijanie komórek nastąpiło w nieobecności C9 z więcej niż 5 X 10 (5) C5b-8 / komórkę; maksymalny stosunek molowy C9: C8 wyniósł 6,6: 1; z zastosowaniem niecieczliwej liczby C5b-8 (4,7 X 10 (5) / komórkę), wystąpiło zabijanie większe niż 90% przy stosunku molowym C9: C8 wynoszącym 2,8: 1, przy którym utworzyło się około 9000 poli C9 / komórkę, i 50% z...

Protoporfiria erytropoetyczna i odurzenie ołowiem: molekularna podstawa dla różnicy w światłoczułości skórnej. II. Różne wiązania protoporfiryny erytrocytów z hemoglobiną.

Kwaśne rozpuszczalniki ekstrahują tę samą porfirynę-protoporfirynę z erytrocytów pacjentów cierpiących na erytropoetyczną protoporfirię lub zatrucia ołowiem. Jednakże, możliwa do wyekstrahowania protoporfiryna zanika szybko, zarówno in vivo, jak i in vitro, z erytrocytów w protoporfirii erytropoetycznej, ale powoli, jeśli w ogóle, w zatruciu ołowiem. Zgodnie z tymi obserwacjami, spektroskopia fluorescencyjna ujawniła, że wewnątrzkomórkowy stan protoporfiryny erytrocytów jest różny w obu chorobach. Pomiary spektrofluorometryczne połączone z frakcjonowaniem i syntezami biochemicznymi wykazały, że w protoporfirii er...